• Aqua Blue
  • Artopoulos
  • Body and Style
  • Elements of Caldera Santorini
  • Koukaroudis
  • Nosokomathess.gr
  • Remvi Cafe - Bar
  • Rich Cafe - Bar
  • Optical Gallery Theodosiadis
Previous Next

Συνέντευξη Τριανταφύλλου

-Τι σε έκανε να ασχοληθείς με τον χώρο;Τι σε τράβηξε στη μουσική;

-Η μουσική η ίδια βασικά! Όχι συγκεκριμένα ο χώρος της μουσικής.
Απλά είχα την περιέργεια να μάθω πως γίνεται η μουσική. Αλλά δεν είχα καμία σχέση από μικρός με τη μουσική! Καμία όμως.
Ο πατέρας μου πρέπει να είχε όλους όλους 30 δίσκους! Κάποια Disco, κάποια Ελληνικά, Ένα Χάρρυ Κλιν! χαχαχα!
Γύρω στο 1990-91 είχα ακούσει κάτι κασέτες που μου είχαν φέρει φίλοι μου, κόλλησα με το συγκεκριμένο είδος, μου άρεσε πάρα πολύ.
Και μετά μπήκα στο τρυπάκι να βρω τι είναι αυτά, από που να τα πάρω, βρήκα δίσκους, βρήκα δισκάδικα, βρήκα φίλους, έκανα γνωριμίες κι αυτό μεγάλωνε με τα χρόνια.

-Για μία παραγωγή από που εμπνέεσαι;

-Από οτιδήποτε. Από την καθημερινότητα, από ένα κομμάτι παλιό, από ένα καινούριο, από ταινίες, από ό,τι μου κατέβει, όπως μου κατέβει!
Από μία λεπτομέρεια στο δρόμο, από μια φωτογραφία. Τα απορροφάω όλα και τα φιλτράρω.

-Ποιο κομμάτι σου θεωρείς το αριστούργημά σου και ποιο βλέπεις ότι έχει τη θερμότερη ανταπόκριση από τον κόσμο;

-Μου ανέφερες το "The Saddest Story" πριν ξεκινήσουμε τη συνέντευξη, νομίζω ότι αυτό το κομμάτι ήταν αυτό που αγάπησε πολύς κόσμος!
Δεν το θεωρώ όμως αριστούργημα, ούτε καν!
Το "Missionary" ήταν ένα από τα κομμάτια που δούλεψα περισσότερο και αγάπησα πιο πολύ, αλλά νομίζω πως σε όλα μου τα κομμάτια έχω το ίδιο πάθος. Είτε είναι τα πιο απλά είτε τα πιο δύσκολα. Είτε τα έχω γράψει σε μια ημέρα, είτε μου έχουν πάρει ένα χρόνο! Αν μου έλεγε κάποιος τι θα άλλαζα στο "Missionary" τώρα, θα έλεγα... Τίποτα! Και αυτό θα ήταν το ιδανικό για όλα μου τα κομμάτια. Αλλά αυτό δεν γίνεται. Πάντα θες να αλλάξεις κάτι... η μουσική είναι τέχνη και πρέπει να την εκθέσεις, από την στιγμή που θα εκτεθεί στον κόσμο θεωρείται ένα τελειωμένο έργο. Δεν μπορείς να το πάρεις πίσω και να το αλλάξεις.

 

-Σχέδια για το μέλλον; Κάποια συνεργασία έκπληξη;

-Ετοιμάζω διπλό άλμπουμ και εκεί θα υπάρξουν πολλές συνεργασίες.

-Από τη Rhythmetic;

-Δεν ξέρω που θα κυκλοφορήσει. Γιατί ακόμα δεν έχω κάνει κάποιο deal με κάποια δισκογραφική.
Μπορεί να το βγάλω εγώ μέσω του Glory Hill Studio μπορεί να το βγάλουμε και στη Rhythmetic, σημασία έχει να βγει κάπου να το ακούσει ο κόσμος.
Το Concept είναι να βγει ένα διπλό album! Δηλαδή, το ένα θα είναι πιο μουσικό και πολύ πιο αργό σε bpm, κάτι το οποίο θα μπορείς να το ακούσεις όλες τις στιγμές που δεν θα είσαι σε Club και το άλλο θα το ακούς μόνο σε Club! - Το πρώτο μέρος του άλμπουμ, μου έχει κολλήσει εδώ και καιρό. Από μικρό παιδί βασικά! - Λέγαμε πριν για τις επιρροές - εμένα μου άρεσε πάρα πολύ η σειρά Miami Vice. Την έβλεπα σαν τρελός, δεν είχα δώσει όμως καμία σημασία στην μουσική!
Κάθισα κάποια στιγμή πέρυσι το καλοκαίρι κι ανάλυσα όλη τη μουσική που είχα βρει για τη σειρά, που είναι πάρα πολλά επεισόδια, άκουσα τη μουσική, πήρα την αίσθηση, πήρα την αισθητική και τώρα φτιάχνω ένα άλμπουμ πολύ κοντά σε αυτά τα πλαίσια, αλλά με πιο φρεσκαρισμένο ήχο!
Ο βασικός μου συνεργάτης σε αυτό το πρώτο μέρος του άλμπουμ είναι ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Τάκης Πατές.
Έχουμε κάνει και με τον Jeff ένα κομμάτι όπως και με την Nomi Ruiz.
Στα πλάνα του δεύτερου μέρους του άλμπουμ είναι να γίνει μόνο με συνεργασίες. Mihalis Safras, DJ Angelo, Cj Jeff, Alex Dimou, Konstantin Sibold, μερικά από τα ονόματα, αλλά και πάλι μπορεί να μη μας αρέσουν τα κομμάτια που θα διαλέξουμε οπότε να μην πούμε όλα τα ονόματα χωρίς να είναι κάτι 100% σίγουρο.

-Την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα με τη νυχτερινή διασκέδαση πως τη βλέπεις; Με τα ελληνάδικα...

-Δε με απασχολεί αυτό. Είναι μουσική που την ακούει ο κόσμος και δεν κρίνω κάτι που ακούει κάποιος άλλος. Αν μπορεί όμως να ακούσει όλα τα είδη μουσικής και να περάσει καλά σε όλα τα πάρτι θα ήταν το ιδανικό.

-Πριν που μιλούσαμε για συνεργασίες,με ποιον θα ήθελες να συνεργαστείς που δεν έχει προκύψει ακόμα;

-Πέθανε δυστυχώς! Με τον Terry Callier. Τρομερή φωνή. Δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω. Ήλπιζα ότι κάποια στιγμή θα το κάνω αλλά τελικά πέθανε και δεν πρόλαβα.

-Ο στόχος του Glory Hill Studio ποιος είναι; Υπάρχει ανταπόκριση από νέους παραγωγούς;

-Το studio δεν έχει ξεκινήσει 100% οπότε δεν μπορώ να σου πω ακόμα για την ανταπόκριση! Υπάρχουν όμως πολλές κρούσεις από κόσμο που θέλει να δουλέψει στο studio και θέλει να κάνει κάποια πράγματα εκεί, αλλά το στούντιο είναι σε μια φάση που ακόμα δεν έχει ετοιμαστεί όπως το θέλω για να υποδεχτεί κόσμο.
Μου πήρε περισσότερο από ότι υπολόγιζα, ξεκίνησα το καλοκαιρινό Tour και δεν έμεινε χρόνος για να υλοποιηθεί το στούντιο στο 100%.
Τέλος Αυγούστου που θα ξεκινήσει να γίνεται η τελική ακουστική του studio και τα τελευταία πράγματα που πρέπει να μπούν, από Οκτώβρη αφού τελειώσει και το άλμπουμ θα είμαι έτοιμος να δεχτώ κόσμο να δουλέψει, για όποιον θέλει να συνεργαστούμε, όποιον θέλει μίξεις από εμένα, όποιος θέλει να κάνει απλά την ηχογράφιση του κ.ο.κ.
Στα πλάνα του Glory Hill Studio είναι επίσης να δημιουργηθεί και ένα label με σκοπό να γίνουν releases από ιδιαίτερους μουσικούς χαρακτήρες και όχι με κάποιο συγκεκριμένο μουσικό στυλ. Θα βγαίνει μουσική με σκοπό την ψυχαγωγία του ακροατή από ανθρώπους με μουσικές ιδιαιτερότητες.
Για να μην σας μπερδέψω πολύ, κάποια από τα κριτήρια αξιολόγησης των releases που θα γίνονται μέσα από το label του στούντιο θα είναι: η δυνατή άποψη του παραγωγού και μουσικού για την μουσική που κάνει - και κατά πόσο μπορεί να το υποστηρίξει στο μέλλον- το ιδιαίτερο sound design, η αποστασιοποιημένη άποψη του από τα trends και οι πολύ καλές τεχνικές μίξης.
Κοινώς, ευελπιστούμε να βρούμε από ηλεκτρονικές μπάντες μέχρι solo artists και μουσικές κοινότητες. από όλο τον κόσμο και όχι μόνο από Ελλάδα.
έχουν γίνει οι πρώτες επαφές και προχωράμε.

-Γενικά τις ελληνικές παραγωγές πως τις βρίσκεις; Είναι σε καλό επίπεδο;

-Έχουμε πάρει πολλή φόρα! Σιγά, σιγά βλέπω ότι οι bedroom producers, δηλαδή, αυτοί που από το σπίτι τους γράφουν μουσική με ελάχιστο εξοπλισμό, έχουν αρχίσει και καταλαβαίνουν τα βασικά πράγματα της παραγωγής, αλλά νομίζω πώς έχουμε καιρό μπροστά μας μέχρι να γίνουμε ανταγωνιστικοί.

-Πόσο εύκολο είναι για έναν έλληνα να κάνει καριέρα στο εξωτερικό; Βοηθάει το διαδίκτυο σε αυτό;

-Όσο εύκολο είναι να κάνει και στην Ελλάδα.
Μπορείς να το δεις και διαφορετικά. Μπορείς να δεις την Ελλάδα ως μικρογραφία για το εξωτερικό. Είναι το ίδιο πράμα!
Όσο καλά κάνεις την δουλειά σου στη χώρα σου, τόσο καλά πρέπει να το κάνεις κι έξω. Το θέμα είναι ότι μεγαλώνει ο ανταγωνισμός, μεγαλώνει η ζήτηση, μεγαλώνουν οι προσφορές, μεγαλώνουν όλα. Όλα είναι λίγο πιο δύσκολα.
Όπως όλοι, έτσι και εγώ ξεκίνησα κάπου σε ένα μικρό μπαρ κι έπαιζα για να δοκιμάσω την τύχη μου, σε σπιτικά πάρτι σε local rave parties, και τώρα μπορώ να πω πως έχω καταφέρει κάτι. Αλλά μια καριέρα δεν σταματάει ποτέ. Πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνεις.
Το ίδιο δύσκολο είναι να το κάνεις και στο εξωτερικό.
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να το κάνεις αλλά ας μην μπούμε σε τέτοιες λεπτομέρειες. Το διαδίκτυο πάντως βοηθάει. Σου δίνει κάποιες ευκαιρίες αλλά δε σημαίνει ότι θα κάνεις καριέρα 100%. Δεν έχει να κάνει μόνο με το αν αξίζεις ή όχι. Είναι ένα πακέτο πραγμάτων. Είναι τύχη, συγκυρίες, ποιους ξέρεις, ποιος σε ξέρει, πόσα λεφτά έχεις, πόσα από αυτά θέλεις να χαλάσεις και πόσα θέλεις να βγάλεις, γιατί κι αυτό στο τέλος της ημέρας είναι μία δουλειά. Μια δουλειά που το προιόν είναι ο ίδιος σου ο εαυτός!
Είναι μεγάλη η προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλεις, πολλά χρόνια, είναι δύσκολο και θέλει κόπο, υπομονή και να δουλέψεις.Όπως όλες οι δουλειές του κόσμου.

 

Γρήγορη Επικοινωνία

Email:
Θέμα:
Μήνυμα: