Καθρέφτη καθρεφτάκι μου

Posted in Καθρέφτη Καθρεφτάκι μου

Θα σου πω για τον Νταντά

 

Το Νταντά είναι σαν τις ελπίδες σου: τίποτα
Σαν τον παράδεισο σου: τίποτα
Σαν τα είδωλα σου: τίποτα
Σαν τους ήρωες σου: τίποτα
Σαν τους καλλιτέχνες σου: τίποτα
Σαν τις θρησκείες σου: τίποτα
Francis Picabia

Παρακολουθώ πάντοτε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πώς οι καλλιτέχνες αντιδρούν όταν εξωπραγματικά γεγονότα συμβαίνουν στο εξωτερικό τους περιβάλλον. Ο 1ος παγκόσμιος πόλεμος ήταν ένα τέτοιο γεγονός και προκάλεσε ανυπολόγιστες ανακατατάξεις στα Ευρωπαϊκά έθνη. Όχι όμως μόνο Ευρωπαίοι αλλά και Αμερικανοί συγγραφείς επέλεξαν διαφορετικά θέματα προς συγγραφή και άλλαξαν τρόπο γραφής. Οι ζωγράφοι δέ, συμπεριέλαβαν τη βία και τη φρίκη στα έργα που δημιουργούσαν. Πολλοί απ΄αυτούς, κατέληξαν σε ολοκληρωτική απόρριψη της κυβέρνησης τους, τάχθηκαν υπέρ μιας νέας τέχνης και στράφηκαν στην αναρχία. Ο αναρχισμός βέβαια, δεν είναι προνόμιο των καλλιτεχνών του 20ου αιώνα. Τα σημάδια του εμφανίζονται από το 356 π.Χ. στην αρχαία Ελλάδα όπου ο νέος Ηρόστρατος έβαλε φωτιά στον ναό της Αρτέμιδος στην Εφεσσό και φτάνουν μέχρι τον 19ο αιώνα με τις αναρχικές ιδέες του Αμερικάνου συγγραφέα Χένρι Ντέιβιντ Θορώ. Αυτό που με εντυπωσιάζει παρ΄όλα αυτά στο κίνημα του Νταντά είναι ότι για πρώτη φορά, μία ομάδα καλλιτεχνών, και όχι μεμονωμένοι καλλιτέχνες, γελοιοποίησαν και αποδοκίμασαν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, την κουλτούρα, την τέχνη, τη θρησκεία και κάθε άλλη δύναμη ή αξία της εποχής.

Καθρέφτη καθρεφτάκι μου

Posted in Καθρέφτη Καθρεφτάκι μου

'' Είμαι όμορφη; ''

 

Ας το παραδεχτούμε. Ποιά δεν έχει θέσει (ουκ ολίγες φορές) το αιώνιο αυτό ερώτημα; Και αν η απάντηση δεν είναι μια και μοναδική, αλλά ποικίλλει αναλόγως εποχής και μόδας;
Πώς θα φαίνονταν άραγε τα ακριβοπληρωμένα μοντέλα των γνωστότερων οίκων μόδας της εποχής μας, εάν ζούσαν την εποχή της αναγέννησης; Θα αποτελούσαν ινδάλματα ή θα θεωρούνταν μάλλον φτωχά και αξιολύπητα;
Την απάντηση βρίσκουμε στους αναγγενησιακούς πίνακες ζωγράφων όπως ο Μποτιτσέλι (1146 – 1510), ο Ρούμπενς (1577 – 1640), ο Τιτσιάνο (π. 1485/90 - 1576) και ο Ραφαήλ (1483 - 1520). Μεσουρανούν τον 15ο και τον 16ο αιώνα και βρίσκουν την ομορφιά σε σώματα παχουλά και γεμάτα ατέλειες. Αρμόζει όμως στην θεά Αφροδίτη, το ιδανικότερο πρότυπο ομορφιάς του προσώπου και σωματικού κάλλους, να απεικονίζεται κατάλευκη και με παραπανίσια κιλά;
Κι όμως! Γυναίκες που σήμερα θα χαρακτηρίζαμε ευτραφείς, θεωρούνταν εκθαμβωτικές την εποχή δημιουργίας των συγκεκριμένων έργων τέχνης γιατί τα παραπανίσια κιλά τους συμβόλιζαν τον πλούτο και την ανώτερη κοινωνική τους τάξη σε μια περίοδο που το φαγητό σπάνιζε.

Γρήγορη Επικοινωνία

Email:
Θέμα:
Μήνυμα: