• Aqua Blue
  • Artopoulos
  • Body and Style
  • Elements of Caldera Santorini
  • Koukaroudis
  • Nosokomathess.gr
  • Remvi Cafe - Bar
  • Rich Cafe - Bar
  • Optical Gallery Theodosiadis
Previous Next

Απόψε ονειρεύτηκα…

Posted in Απόψε Ονειρεύτηκα...

...ότι είμαι λεξιπλάστης!


Γιατί, βλέπεις, έχουμε να κάνουμε με μια νέα γενιά. Όχι ηλικίας. Όχι. Γιατί ως προς αυτήν, ο δικός μου μετρητής έχει κολλήσει πεισματικά στο 25. Γενιά άλλη. Γλωσσική, Απ' αυτές που κάνουν τα μάτια και τα' αφτιά να σαπίζουν. Ιδού, λοιπόν.
*ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα παρακάτω αναφερόμενα αποτελούν πραγματικά περιστατικά που βίωσα ιδίοις όμμασι και ωσί, και δεν είναι αποκυήματα της αχαλίνωτης φαντασίας μου.


Πλήγμα 1ο:
Πρώτα γνωρίζεις έναν «άντρα αληθές». Στο λέει, στο ξαναλέει κι εσύ μόνο προσεύχεσαι όλο το θέμα να είναι αναληθές, ατυχές, κοιτάς με βλέμμα απλανές κι αναρωτιέσαι...λες; Γιατί χτυπιέται αυτός και το βροντοφωνάζει, κι εσύ δεν ξέρεις ποιο αφτί να πρωτοβουλώσεις. Κι ανάσες βαθιές παίρνεις, και στραβοκαταπίνεις, και τα μάτια ανοιγοκλείνεις κι ο «αληθές» εκεί, ολοζώντανος μπροστά σου, με τα σπλάχνα φουσκωμένα από υπερηφάνεια, γιατί λίγο ακόμη και τον άγγιξε τον Μπαμπινιώτη! Και η συγκοπή (σου) στα πρόθυρα.

 


Πλήγμα 2ο:
Έπειτα απ' το σοκ αλλάζεις πορεία. Και πλευρό. Λες ευγενική καληνύχτα και προφασίζεσαι πονοκέφαλο. Κλασικό, αλλά πιάνει. Παίρνεις και τους δρόμους κι αποφασίζεις να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου. Να γίνεις μάχιμη, ενεργή, δραστήρια. Κι επιστρατεύεις το ταπεραμέντο σου και τη θηλυκότητά σου όλη, βλέμμα λάγνο, μειδίαμα σαγηνευτικό και τα ακροδάχτυλά σου μπλεγμένα στα μαλλιά. Σε πλησιάζει, λοιπόν. Αληθής αυτή τη φορά, ελπίζεις. «Έτσι τη θέλω εγώ τη γυναίκα! Ενεργή!», σου λέει. Καλά πάμε, σκέφτεσαι. «Αλλιώς; Τι να την κάνω μη ανεργή;» Και βλέπεις αστεράκια. Γιατί κάτι δεν πιάνεις, δεν μπορεί. Ή τα αφτιά σου δεν συνήλθαν ακόμα από το 1ο πλήγμα. Ή απλά...το ενεργό πνεύμα σου δεν συμβαδίζει με το άνεργο μυαλό του. Ή ανεργό;


Πλήγμα 3ο:
Οπότε απευθύνεσαι στα θεία. Γιατί πώς αλλιώς ν' αντέξεις τη συμφορά; Αρχίζεις, λοιπόν, τα πατερημά (ω, ναι, επηρεάστηκες), μετάνοιες, προσευχές και τα συναφή, μπας και βάλει ο Ύψιστος τη χήρα Του (ώπα, λάθος, επιρροές), τη χείρα Του εννοούσα και συντονιστείς με κάποιον. Κι εκεί σου συμβαίνει. Ξανά. Αλύπητα. «Θεού θέλοντος και γυναίκα επιτρέποντος, όλα γίνονται, μαντάμ!». Και δεν ξέρεις από πού να πιαστείς: απ' τις πτώσεις, απ' τα γένη, απ' τις μαντάμες; Παρατάς και τα θυμιατά και τα καντήλια και αποχωρείς παραπατώντας.


Πλήγμα 4ο:
Και βγαίνεις να τα πιεις. Μπας και συνέλθεις. Να κάψει το αλκοόλ, να ζαλιστεί το μυαλό, να μην σκέφτεται. Μπουκάρεις στο πρώτο που θα βρεις. Στριμώχνεσαι στον κόσμο χωρίς να μιλάς, χωρίς να ακούς –αμύνεσαι! Κι εκεί ΤΟΝ βλέπεις. Ένας ΑΛΛΟΣ. Διαφορετικός. Θαρρείς και η γνώση κάνει φωτοστέφανο γύρω απ' το κεφάλι του. Νιώθεις σαν Ανάσταση μετά τη βδομάδα των Παθών. Σε πλησιάζει –τα μάτια του όλο κατανόηση, λες. Σαν να ξέρει. «Χαμός,ε;», λέει απλά, σχεδόν μεθυστικά. «Μμμμμ...», απαντάς, αποφεύγοντας τα τριτόκλιτα. «Πατειζμεπατός!*», συνεχίζει. Τα αφτιά σου κουδουνίζουν. Το ημιμεθυσμένο μυαλό σου πασχίζει να κατατάξει τη λέξη σε κάποιο μέρος του λόγου. Μάταια. GAME OVER.


*κατόπιν αποκρυπτογράφησης: Πατείς με, πατώ σε.

Άλκηστις Γιωγιού

Γρήγορη Επικοινωνία

Email:
Θέμα:
Μήνυμα: